film karakterleri özgürdür.

özgürlük nedir? 43 derecede, vantilatör pervanesinin yüzüme yakın oluşu mu? çok yorucu bir günün ardından eve varır varmaz, sımsıkı sutyeninden kurtulmak mı? yoksa şu kendi ayaklarının üzerindeki güçlü birey olayı mı? tek başınalık mı özgürlük, çoğunlukta haklı olmak mı?

aile çay bahçesinde okey oynayıp ta bundan keyif alanınız kaç tanedir bilmem ama ben alırım. (tabiki malum sahil kasabasındaki çay bahçelerinden biri olacak.) hatta çekinmem okey partnerlerim olan aile bireylerime izlediğim filmleri anlatırım, hayran olduğum karakterleri.. aile büyüğü, büyük ya hani , "ne tuhaf tipler" diye düşünür bahsettiğim karakterler hakkında.bu tuhaf tipler bakışı beni düşüncelere daldırır. derim ki kendime, oysa özgürdür onlar. film karakterleri özgürdür, Alaska'ya gidebilirler ya da dans kralicesi olabilirler, klozet kapağından uyuşturucu kullanabilirler bu yüzden aşık oluruz onlara. bitiş müziğini duyar duymaz ışıkları açan sinemalara sinir oluruz bu yüzden. orada filmin son yazısı yazana dek o dandik sinema koltuğunda oturmak bizim özgürlüğümüzdür. filmdeki adam Alaska'ya gidiyorsa, en azından gitmeyi hayal etmek bizim özgürlüğümüzdür..

sallanan yelpazeler, kıkırdayarak koşan çocuklar, çeşitli ergen düşünceleri ve 43 derecenin bunaltıcılığı arasında hayal kurabilmek özgürlüktür.hatta bunu yaparken okey atmak bile.

ne olursa olsun ben severim aile çay bahçelerini.. deniz kenarında olacak ama..bu da benim özgürlüğüm değil mi?
ben sahiden de figüranım galiba, özgür hissediyorum az biraz.