sihirbazlar bizi kandırıyor.

zamanında bu kasabadan kaçmayı çok isterdim.

şimdiyse yaz kokusunu özlemişim diye diye sürüyorum ayaklarımı kumsalına..dalgalar göz yanılması gibi geliyor, burda oluşum bi aldatmaca gibi 10 gün sonra dönmek zorunda oluşum düşünüldüğünde.ve 'istanbul' ağlayan çocuğun eline tutuşturulan bir şeker gibi bende, kandırmaca gibi..

belki küçük kardeşim henüz farketmemiştir ama annem babam da biliyor bunun bir kandırmaca olduğunu. komşular biliyor, (alt kattaki teyze söylemiştir hepsine herhalde)tüm mahalle biliyor. aslında tüm kasaba biliyor. tıpkı şapkadan tavşan çıkarmanın göz yanılması değil kandırmaca olduğunu bildikleri gibi. lakin kimse mutsuz değil sihirbazın bizi kandırıyor olmasından... kandırılmak yalan olduğu kadar eğlenceli çünkü.

oysa ben artık kandırılmayı eğlenceli bulmamaya başladım sanırım. ben artık okulla, stajla, yeni evlerle kandırılmak değil kıçımı sahile koyup bira içmek istiyorum tüm yaz. ve eminim bu göz yanılması değil değil gerçek.

zamanında bu kasabadan kaçmayı çok isterdim. ama o bir düş yanılmasıydı.