bir kuşun anısı.

O büyük ve muazzam zamanda unuttum

Kanatlarım çok oldu üşüyor benim

Bu beyaz ıssızlıkta göğsüme düşüyor

Bu yüzden eğik boynum.

Bir kuşun anısı kalmış bende, saklı

Bundan gözlerimdeki kayalık,

İçimdeki serseri buzullar

Dürtme içimdeki narı

Üstümde beyaz gömlek var.

Birhan Keskin

çiçeklişiirler

bazı geceler şiir okumak için uygun değildir. hatta belki de hiç bir gece okunmamalıdır şiir. o geceler de hüsnü arkan da dinlemezseniz iyi olur. ben sizin için diyorum.


"çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım
bilmiyorsunuz. darmadağın gölgemi
çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.
karanlıkta oturuyorum. ışıkları yakmıyorum.
çalar saat zembereği boşalana kadar çalıyor
acı veren bir sevişmeyi hatırlıyorum."


diyelimki beni dinlemediniz, işte böyle olur. didem madak'ı anarsın gecenin 2sinde. ya da bir başka güzel iç dökeni.

birhankeskin'e.

"sabahın karşısında konuşmak ne zor,
incecik kül gibi kalıyorsun.
dağ susmaya giden yolu biliyor 
sen bilmiyorsun..."

ah tanımadan sevdiğim, güzel koktuğundan emin olduğum kadın,

sen kışı seviyorsun ben yazı, ama biliyor musun ben de susmayı dağlardan öğrendim.

balığa denizden başkası azaptır.*

kız en güzel şarkıları ondan öğrenmişti. çok şarkı bilirdi çocuk. kız söylemesini hiç beceremedi. çocuğun adem elmasını isterdi, güzel sarkı söyleyebilmek için. al derdi çocuk ama kız kıyıp da alamazdı.
öyle utandı ki kız sesinden, bir sabah kendini turuncu bir balığa dönüşmüş olarak buldu. sesi yoktu, bir güzel susuyordu.
öyle utandı ki bu yazı kendinden, sustu o da denizsiz bir balık gibi.


*mevlana.

vapur.

aslında vapur hep gelir. ama inen olmaz.
o yağmurlu havada rıhtıma kadar indiğine hüzünlenir, bi sigara yakarsın.