" çocuk*
o kadar gençtim ki,
orta yaş bunalımına almadılar beni.
ben de kendimi bir kağıtla kapladım,
buruşayım diye bir an önce.
bir hediye paketini
yırtar gibi bir hevese,
ve mumları üflerkenki dileğe
ihtiyacım vardı.
8.mart.2010 yıldız
*eski defterlerde buldum;) "
orta yaş bunalımına almadılar beni.
ben de kendimi bir kağıtla kapladım,
buruşayım diye bir an önce.
bir hediye paketini
yırtar gibi bir hevese,
ve mumları üflerkenki dileğe
ihtiyacım vardı.
8.mart.2010 yıldız
*eski defterlerde buldum;) "
7 sene önce yazdığım şiirin geçerliliğini kaybedişi,
o zaman sahip olduğum hevesin şimdi su gibi ihtiyaç olması,
bazı arkadaşlıkların çok uzun ve rahatlatıcı olması,
kelimeleri özlediğimi anımsattı.
Belki de kendimi kapladığım kağıt beni buruşturmak yerine saklamıştır, korumuştur beni, bu her önüne geleni dikenli çalılıklarla dolu bir yamaçtan aşağıya yuvarlamak isteyen 'dünya' isimli bir yaşam hali ve mekanından..
İnanmak istiyorum buna.
14 yılı deviren arkadaşlıklara..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder